Wateroverlast

Wateroverlast, planten of verzuipen?

Door klimaatverandering wordt extreem weer steeds normaler. Volgens het KNMI zal extreme neerslag tot vijf keer zo vaak voorkomen in 2050. Wat als we nu eens gaan samenwerken met de natuur om wateroverlast tegen te gaan?

Grenzen aan de maakbaarheid

Nederland is een bijzonder land. Bijna nergens in de wereld is de druk op de groene omgeving groter. Deze druk wordt door een groeiende bevolking met een toenemende behoefte aan gebouwen in infra alleen maar groter.

Maar hoe meer we de bodem bedekken, hoe minder het water op een natuurlijke manier kan worden verwerkt. Elke nieuwe aanleg van bedrijventerreinen, woonwijken en wegen onttrekken we aan de capaciteit van de bodem om water door te laten. Gevolg is dat al het hemelwater met kunst- en vliegwerk moet worden afgevoerd via drainageriolen, sloten, vijvers, gemalen etc.  Echter, deze traditonele technieken hebben ook vaak als nadeel dat het regenwater wordt afgevoerd uit het gebied en niet meer kan wegzakken naar het grondwater. Ook dit heeft grote gevolgen voor de omgeving. Hele bossen kunnen verdrogen of diersoorten verdwijnen. Maar ook is het gevolg dat door het zakken van het grondwater de tradionele palenfunderingen van hout worden aangetast waardoor woningen of zelfs hele gebieden dreigen te verzakken met  onherstelbare schade aan de bebouwing tot gevolg.

Door klimaatverandering lopen we tegen de grenzen aan van wat technisch mogelijk is tegen aanvaardbare financiële en ecologische gevolgen. Voor duurzame klimaatadaptatie en -mitigatie is het nodig om het over een andere boeg te gooien.

Partner van de natuur

De problemen die we hebben met wateroverlast komen voor een belangrijk deel doordat we geen rekening houden in de ontwikkelopgaven met natuurlijke processen voor waterafvoer. De oplossing ligt dan eigenlijk voor de hand: stoppen met ingaan tegen de natuur en juist met haar meewerken.

Dit vraagt om een integrale benadering van het bouwproces. Immers; architect, landschapsarchitect, bouwer en gemeente moeten samen kijken hoe en op welke wijze in het ontwerp al rekening kan worden gehouden met deze problematiek. Dan kan ook ogenschijnlijk probleem een meerwaarde of zelfs oplossing worden voor andere problemen. Denk hierbij aan waterretentie omzetten naar grijs-water toiletten of het aanbrengen van natuurvijvers met een buffercapaciteit die de biodiversiteit in het gebied een grote boost geeft.

Ook met groene daken wordt regenwater opgevangen, vastgehouden, en (indien infiltratie geen oplossing is) gedoseerd afgegeven naar het riool zodat piekbelasting wordt voorkomen. Door op daken kratten aan te brengen onder de beplantingsvakken kan zelfs een beregeningsinstallatie overbodig zijn. Dit is duurzaam, minder kwetsbaar en scheelt kosten.

Meer groen in bebouwd gebied

De meest eenvoudige en duurzame oplossing is dus zorgen voor meer groen in bebouwd gebied, veel meer. Hoe meer groen, hoe minder overlast door extreem weer. Nu is in stedelijk gebied 70 tot 90% van het oppervlak verhard met bebouwing, bestrating, pleinen en betegelde tuinen. Bij nieuwe ontwikkelingen moeten we vanaf de tekentafel al meenemen hoe we het water in het gebied kunnen vasthouden, laten infiltreren in de bodem of hergebruiken.

In het Deltaplan Ruimtelijke Adaptatie van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat wordt waterberging op daken en in tuinen in bebouwd gebied zelfs als een effectievere maatregel gezien dan uitbreiding van het rioolstelsel.

Heeft u vragen over water?
Met onze specifieke kennis op dit gebied binnen Donker Design adviseren we u hierin graag. Onze oplossingen gaan vaak verder dan de gebruikelijke scope van het project. Een duurzame en circulaire aanpak voert hierbij de boventoon. Wij inspireren mensen, bedrijven en instellingen hierin hetzelfde te doen.

Omhoog