Ecosysteem voorbeelden


We weten dat het beheer van de groene ruimte historisch gezien op een bepaalde manier is gegroeid en wat de gevolgen daarvan zijn. Daarom begrijpen we ook beter wat er moet veranderen. De conclusie ligt gelukkig voor de hand: we moeten niet langer denken in schoon, heel en veilig, maar in ecosystemen. In kringlopen die de natuur nodig heeft om zichzelf in stand te houden. We behandelen een aantal ecosysteem voorbeelden die we eenvoudig kunnen helpen herstellen:

groene bomen die ecosystemen van de natuur in stand houden

Een wereld van blad

In Nederland halen we jaarlijks zo’n 250.000 ton blad uit de openbare ruimte. Veel gemeenten faciliteren dit door in de herfst bladkorven neer te zetten of plekken aan te wijzen waar mensen het blad uit de tuin kunnen deponeren. Ook hier is het schoon, heel en veilig principe leidend. Daarmee gaan we voorbij aan de belangrijke rol van blad in de winter:

  • Blad zorgt voor bescherming van jonge planten.
  • De insecten die in de bladeren huizen, zorgen voor voedsel voor vogels.
  • Het biedt schuilmogelijkheden voor dieren als de egel.
  • En misschien nog wel het meest belangrijk: blad wordt door bodemleven omgezet in organische stof die op haar beurt weer zorgt voor natuurlijk voeding voor planten. Een proces dat er overigens ook voor zorgt dat de grond vocht beter kan vasthouden.

Zo verstoren we een natuurlijk ecosysteem met grote gevolgen. De biodiversiteit neemt af, de bodem verschraalt en de grond warmt op, waardoor mensen en dieren het nog zwaarder krijgen. Het laten liggen (van zoveel mogelijk) blad is een voorbeeld van het circulaire beheer waar wij in geloven.

Download onze Whitepaper

 

In dit whitepaper Samenleven met het Groen laten we zien dat een nieuwe manier van groenbeheer hét antwoord is op wateroverlast en hittestress, en dat meer groen - en meer biodiversiteit - in onze openbare ruimte tot een enorme verbetering van de leefkwaliteit leidt.

 

Maaien is de norm

Het maaien van parken en grasland is in Nederland zo ver doorgeschoten dat er handboeken zijn ontwikkeld voor de meetinstructie van grassprieten. Ook hier grijpen we - gedreven door het beeld van ‘mooi’ kortgemaaid gras - keer op keer in op een ecosysteem dat zichzelf kan onderhouden. Zo wordt bodem met langer gras beter beschermd tegen instraling van de zon, waardoor water in de grond minder snel verdampt; een natuurlijke manier om verdroging tegen te gaan.

Niet maaien zorgt ook voor een toename in biodiversiteit door de groei van wilde bloemen en voor schuilgelegenheid voor insecten en vogels. Neemt de biodiversiteit toe, dan zijn we beter beschermd tegen plantenziektes en plagen van probleemsoorten als de eikenprocessierups. Vanuit die visie zouden gemeenten per grasstrook voor zichzelf moeten legitimeren waarom (en hoe vaak) er wordt gemaaid. Heeft het gras een recreatieve functie? Dan is het logisch om het te maaien. Maar ligt het gras er om een andere reden - bijvoorbeeld als berm, afscheiding, buffer of onderbegroeiing, zonder dat het bewandeld wordt, dan volstaat twee keer per jaar maaien.

Ook hybride oplossingen kunnen veel toevoegen. Wat zou er bijvoorbeeld gebeuren als we een onbestemd grasveldje tussen twee woonflats niet meer kort zouden maaien, maar we kiezen voor een wilde bloemenweide en een gemaaid slingerpad? Naast de voordelen voor de natuur, speel je hiermee ook in op de (groeiende) behoefte bij mensen om het groen te beleven: het zou buurtbewoners - en spelende kinderen - uitnodigen dat pad te gebruiken en op een andere manier van de openbare ruimte te genieten.

Water vasthouden

Nu regen in ons land steeds vaker in zeer korte tijd valt in plaats van geleidelijk over een langere periode is het essentieel dat we dat hemelwater vasthouden - in de bodem of in reservoirs - zodat we er tijdens droge perioden op kunnen terugvallen. Een bijkomend probleem is dat door verschraling van de bodem de grond veel minder goed in staat is water te absorberen, wat de druk op de riolering verder vergroot. Het uitgangspunt is dat we het water zo veel mogelijk daar laten waar het valt.

Gelukkig kunnen we hier iets aan doen. Door te investeren in meer groen vergroten we het absorberend vermogen van de bodem. Ook het minder maaien van grasland in de buitenruimte en het vasthouden van organische stof uit bijvoorbeeld boomblad helpt hierbij.

Retentiedaken zijn uitgerust met een combinatie van groene elementen en techniek, met als doel het tijdelijk opslaan van regenwater en/of het vertraagd afvoeren hiervan. Een andere manier om grote hoeveelheden water vast te houden, is het aanleggen van wadi’s, een bufferings- of infiltratievoorziening die tijdens langdurige of hevige regelval tijdelijk wordt gevuld met hemelwater, waarna het langzamer kan infiltreren in de bodem.

Wij zien in wadi’s overigens veel meer dan een waterreservoir: het tijdelijke water biedt kinderen een prachtig speelelement, dat in combinatie met een natuurlijke speelplek veel kan toevoegen aan de wijk.

Contact

Neem contact met ons op voor meer informatie.

 0515 41 73 25

 

Omhoog